Fancy, het eerste woord dat mij te binnen schoot bij binnenkomst van dit restaurant op de Prinsengracht. Direct aan je rechterhand is de open keuken te bewonderen met chef koks die je vriendelijk begroeten. Nadat mijn jas was aangenomen werd mij direct al een soepje aangeboden, deze moest wel geshot worden!
Olijfolie in de cocktail
“In één keer opdrinken?!” In dit restaurant ga je niet zomaar uit eten, het is een hele beleving. Na het shotten van de koude pikante soep, een unieke ervaring, kregen we al snel een bijzondere cocktail op tafel. Aan het glas ging een basilicum blaadje en in het glas dreven een paar druppels olijfolie… Verrassend genoeg was het nog een lekkere cocktail ook. Totaal niet zo verschrikkelijk hartig als verwacht.
Het volgende op tafel was een bonbon met zeezout, gevuld met vloeibare biet. Of het lekker was? Zou het niet kunnen zeggen, schommelende gedachten. Alle gerechten die hierna volgden waren wel stuk voor stuk verrukkelijk. We begonnen met een curry van gamba’s, hierna volgde een bijzonder op (heel) hoge temperatuur gebakken eitje in een mousserende crème. Alle gerechten werden geserveerd met een bijpassende wijn, de serveerster wist dat erg goed te matchen!
“Mag ik je pols even?”
“Mijn pols?!” De obers bleven me verrassen de gehele avond. Wat moest hij nou weer met mijn pols? Nieuwsgierig als ik ben stak ik mijn arm naar hem uit en hoppa, een klodder kaviaar op de zijkant van mijn handje. Proost!
Vervolgens werd er een stukje witte vis met tinten van sinaasappel geserveerd. Heerlijk die smaakcombinaties! Het volgende gerecht voor mijn neus rook ook verrukkelijk. Gezien ik niet zo weg ben van vlees (verklaar me maar voor gek mannen), kreeg ik coquilles met wilde paddenstoelen en een artisjok crème. Deze witte, zachte crème was erg passend en de artisjoksmaak was niet overheersend.
De leuke man tegenover mij had wel een stukje vlees op zijn bordje liggen, biefstuk, medium rare. Daarbij kreeg hij een rode wijn, het eerste en enige rode glaasje wijn op tafel. Daar was ik wel wat jaloers op, totdat ik mijn eigen witte wijn proefde. De lekkerste witte wijn van de avond en een perfecte match bij mijn eigen gerechtje.
Wat een verwennerij
Of al die gangen nog niet genoeg waren werden we nog verwend met twee (!) mooi opgemaakte desserts. Het basilicum ijsbolletje was weer verassend lekker, al was het niet écht roomijs. Meer een soort mousse-ijs, erg bijzonder. Tot slot een wat zure maar ook erg frisse afsluiter met citroen. Wat we konden compenseren met een hele fijne, zoete, bruisende rosé. Deze rosé viel zo in de smaak dat we wel nog een glaasje ervan lustten.
Zoals ik in het begin van dit artikel al zei: “een etentje bij Envy is niet alleen een etentje, het is een belevenis”. Mijn favoriete gang: het derde toetje, deze was veruit het lekkerste…
