Als kind kon ik er uren in rondlopen, Madame Tussauds. Even op de foto met Elvis Presley, het handje schudden van Elton John of stiekem verliefd worden op de jongere versie van Britney Spears. Als we eens kortingsbonnen hadden geregeld reisden we met het hele gezin af naar Amsterdam. Lekker wassenbeelden bekijken en leuk dat we het allemaal hadden. Een patatje op de Dam na het bezoek en ik was het meest gelukkige jochie ter wereld.
Heden ten dagen is het weer een tijdje geleden dat ik een stap zette in het wassenbeelden museum. Laten we wel wezen, de hele dag naar poppen kijken: daar word ik ook niet meer zo blij van. Toch moet ik bekennen, toen ik onderstaande (wassen) beelden (ha-ha) in mijn mailbox kreeg, dat mijn hart een klein sprongetje maakte. Alsof je een meisje van vroeger tegenkomt, die je uit het oog bent verloren én plotseling wel erg goed is opgedroogd. Zoiets. Dat riepen de onderstaande foto’s vanuit Madame Tussauds in Hollywood bij mij op. Eigenlijk is Madame Tussauds best wel baas.
Who’s with me?
