Tegenwoordig kunnen we iedere week een scherpe, eigenzinnige maar vooral leuke column van de Ras-Amsterdammer Rodney Rijsdijk verwachten. In deze column beschijft hij de actualiteit van die week, dus hoe konden we het anders noemen dan de “Rodweek“! Deze week staat, hoe kan het ook anders, voor Rodney in het teken van verzoening…
De afgelopen week kunnen we het beste betitelen als de week van het verzoenen. In het geval van de 52-jarige burgemeester van Maastricht lag de nadruk erg op de tweede en derde lettergreep van dat woord. Onno Hoes deed in een dronken bui een potje vrij tongworstelen met een jongeheer van 24 onder het credo ‘op een ouwe fiets moet je het leren.’ Wat deze ‘slip of the tongue’ grappig maakt is dat burgemeester Hoes de partner is van nationale roddelmiep Albert Verlinde, die aldus een onvrijwillig gevalletje beroepsdeformatie meekreeg. De riooljournalistiek, waartoe hij zelf behoort, en de sociale media buitelden over ‘de situatie’ heen en het jetsetsetje was trending topic. Iedereen had er een mening over. Je moet maar zo denken, Albert: What goes around comes around, karma is een hoer en beter dat ze over je ouwe fiets lullen dan dat ze over je lul fietsen!
Het kwam voor Albert en zijn stoute burgemeestertje dan ook niet slecht uit dat de belichaming van het woord ‘verzoening’ Nelson Mandela donderdag overleed. Dat leidde de gemoederen tenminste een beetje af. De wereld had ineens wel wat anders aan z’n hoofd dan een overspelige burgemeester en een sippe roddelaar met een deksel op z’n neus. Wie zeker wat anders aan z’n hoofd had op de dag na het overlijden van ‘Madiba’ was Sepp Blatter, een fossiel dat om de een of andere macabere reden al sinds de Napoleontische tijd de grote baas van de wereldvoetbalbond FIFA mag acteren. De man die het begrip schaamteloos zelf had uitgevonden als het al niet had bestaan eiste weer eens alle aandacht op. Seppie de Peppie vestigde namelijk een heus record! Een record dat dermate scherp gesteld is dat het waarschijnlijk tot de volgende ijstijd niet gebroken gaat worden. De dinosauriër van de FIFA presteerde het namelijk om tijdens de loting voor het WK in Brazilië een minuut stilte exact tien seconden en drieëndertighonderdste te laten duren om vervolgens weer schaamteloos door te kleppen over ‘het vieren van het voetbal’. Was het zijn seniliteit die weer eens hinderlijk opspeelde of was het wellicht het spannende jurkje van Fernanda Lima dat hem in verwarring bracht? We zullen het nooit weten, want zoals wel vaker na een ongelukkig moment zijnerzijds, zweeg de heer Blatter de complete mondiale verbijstering gewoon weg. En dat terwijl ik hem net op een zeldzaam moment van beschaving dacht te betrappen toen hij om een minuut stilte voor Nelson Mandela vroeg. Een goede tien seconden blaatte Blatter dus alweer vrolijk verder… De hele wereld kon met een gerust hart constateren dat ome Sepp onder elke omstandigheid zijn megalomane zelf blijft en dat we niet bang hoeven te zijn dat hij ooit nog civiliseert. Dat houdt het leven wel zo overzichtelijk en daar heeft de wereld zich reeds lang mee verzoend.
Maar hoe groot ‘Madiba’ ook was, de wereld draait doorrrrrrrr en dus was er zaterdag gewoon weer een vermakelijke editie van de eredivisie. Ik was uiteraard bij mijn cluppie Ajax en zag mijn favorieten met speels gemak over het arme NAC heen walsen. Een kleine honderdtwintig kilometer zuidwaarts kreeg PSV een pandoering van Vitesse. Dat leverde een mooi moment op. Nadat ik de lachtranen om de uitslag uit mijn ogen had geveegd zag ik iets wat ik oprecht mooi vond en dat was dit keer niet eens uit leedvermaak. De huilende PSV-spelers zochten troost. Troost bij hun supporters. En ze gaven het. Geen geselend fluitconcert na een ontluisterende 2-6. Wel een troostende schouder van een bierzuipende betonvlechter uit Veghel die moet sappelen om zijn seizoenkaart te betalen voor een machteloos miljonairtje van amper twintig op roze voetbalschoentjes. ‘Kom oe moar efkes hier, jong.’ Een moment waarop twee werelden die lichtjaren van elkaar verwijderd elkaar omhelsden. Geen verwijten. Verzoening.
Het leek wel in de lucht te hangen.
Lees meer op Rodzooi.nl of bestel zijn boek ‘Kroegkronieken’ op Bol.com